Vervolg Kanab

Voordat we gingen eten hebben we eerst nog een aantal foto’s gemaakt er was daar een cowboydorpje nagebootst. De zanger was al begonnen met het zingen van zijn country genre. We wilde gaan zitten maar er kwam direct een serveerster op ons af. Hoe oud was Lisa en ze was te jong om in het bargedeelte te zitten. We bestelden kip en beef en kregen daar salade en aardappelsalade en gepofte aardappel bij. Het vlees werd in plakken gesneden en afgewogen. Brood en bonen kon je erbij nemen. De frisdrank kan je blijven vullen je betaalt een beker. Helaas werd er niet gedanst hij had een goede stem maar speelde niet echt gitaar. Daarna terug naar ons hotel onderweg allerlei foto’s van hollywoodsterren gezien. In Kanab werden de wildwest –films opgenomen. Onderweg kwamen we nog een Hollywood-museum tegen ook hier een kleine stop gemaakt. Voldaan gingen we naar bed. De volgende dag de gekochte koekjes aan de receptioniste gegeven, we werden de hemel in geprezen. Het ontbijt was een mierenhoop. Er waren bussen met toeristen, iedereen pakte alles om op te eten, mee te-nemen of een hap te nemen. De voorraad was niet aan te slepen. Daarna op weg naar de Bryce Canyon, alweer zo’n schitterend natuurlandschap met kleurige rotsformaties. Sommige rotsen beelden iets uit b.v een queen of een hammer. Hier hebben we een tocht naar beneden gemaakt ongeveer 2 uur lopen wat voel je je dan nietig in zo’n natuurschoon. Tijdens onze wandeling ontmoétten we vooral veel landgenoten. Ik begrijp van Lisa dat iedereen dit blog kan lezen dus ik moet opletten wat ik schrijf dat doe ik dus bij deze. Met de auto nog een aantal uitzichtpunten bekeken de film gezien en toen richting Hurricane. Een ingeslapen stadje, we slapen in een super 8 hotel dat boeken via hotwire gaat uitstekend. Daar eten we wat bij de burger-king en het is dat eten of het ontbijt wat verschrikkelijk amerikaans was alles in grootverpakking b.v knijptubes boter of jam wat onze darmen van slag maakten. De eetgewoontes van de Japanners bevordert de eetlust ook niet.

Op naar Zion

Bij het tanken ontmoetten we nederlanders die we ook bij de hooverdam al tegen gekomen zijn. We maken even een praatje en zien dat zij een map van alle wegen hebben. Op zoek hierna vooral omdat de TOM-Tom ons gisteren met een omweg naar Hurricane bracht. We gaan een paar winkels af maar vinden niet wat we zoeken. Dus eerst naar Zion we zijn lekker vroeg maar het noodlot tart ons we nemen een afslag naar Kolob-gebergte  we hebben een schitterende tocht het brengt ons alleen een uurtje verder weg van Zion. Daar aangekomen gaat het regenen we hebben best vaak regen maar kunnen alles doen tussen de buien door. Zion is het park wat het populairst is wat betreft natuurwonderen. We gaan met  een pendelbus naar de kloof en  wandelen door de steeds smaller wordende kloof en lopen uiteindelijk door de Virgin-rivier. We komen nu weer anderen nederlanders tegen die we bij de Bryce hebben gesproken zij hebben waterschoentjes bij zich vergeleken met ons  goed voorbereidt. Wij lopen verder de hele dag met natte schoenen maar het is het waard. Ook zien we weer veel Chipmunks zij bedelen om eten wat verboden is. Vooral lisa maakt er een sport van om ze te lokken zowel hier als in de bryce, we hebben denk ik wel honderd foto’s ervan. Ook zien we een kolibrie een schattig klein vogeltje. Chris en lisa gaan terug door de rivier wat eigenlijk verboden is . Ik spaar mijn teen en ga over het pad bij het eindpunt ga ik rustig op een bankje zitten om mijn teennagel te bekijken.Ik schrik mij naar als er een chipmunk naast mij zit ik sta geschrokken op mijn manier op. Kinderen die dit zien komen niet meer bij, van het lachen. Vervolgens bezoeken we nog een aantal trails het uitzicht is adembenemend. Het gaat regenen en we nemen de bus terug die eigenlijk al vol is we proppen ons erin. De dakramen staan open en iedereen wordt toch wel nat maar wie gaat de ramen dicht doen. Lisa gaat op de knie van Chris staan en krijgt een luid applaus als zij het raam dicht doet maar nog steeds regent het in. Chris doet het andere raam dicht en krijgt een applaus en wordt zelf een hero genoemd. Vervolgens vervolgen we onze weg naar Las –Vegas waar we voor 17 euro in zo’n chique hotel een kamer hebben geboekt. Karin rijdt de gehele weg we komen door 3 staten Utah, Arizona en Neveda. De tijd gaat een uur terug dus we kunnen langer slapen. Het rijden gaat goed ik besluit eerst maar 100 te rijden maar je wordt in gehaald door vrachtauto’s en dat vind ik verschrikkelijk dus gassen maar. Als de avond valt rijden we Las- Vegas in we zien al snel ons hotel ik denk dat er wel bijna 1000 kamers waren. We genieten dat wij daar gaan slapen in de rij voor het inchecken hoor ik een chique man tegen een echtpaar zeggen dat ze een kamer in de toren moeten nemen want al de anderen zijn awful. Wij moeten zelf om het hotel heen rijden en krijgen een kamer in een bijgebouwtje ook hebben we al 15 dollar moeten betalen voor diensten waar we geen gebruik van gaan maken. Onze droom spat uiteen. We besluiten een rondje in het hotel te maken en belanden in het casino. Elk hotel hier heeft grote casino’s waar veel gegokt wordt en Las-vegas  welvarend maakt. Op aandringen van Lisa gooi ik wat geld in de gokkast en ik win, ik denk dat ik 24 dollar heb en laat uit betalen.Chris gaat op zoek nar het uitbetaalpunt ondertussen komt de security naar lisa en mij toe en vraagt hoe oud is de girl, ze willen haar ID zien en vragen ook of ik een kaart heb om te gokken. Ik zeg dat mijn man deze heeft en dat Lisa mee- kijkt. We krijgen te horen dat het casino voor Lisa verboden terrein is en dat we wegmoeten, Snel op zoek naar chris die nog steeds op zoek is. Wij weten ondertussen al dat we 24 cent gewonnen hebben. Chris vindt het betaalpunt en incasseert 24 cent we komen niet meer bij. Lisa en ik gaan nog even buiten in de yacussie waar we bijna verbranden van het hete water en vervolgens gaan we slapen. De volende dag de rit door de woestijn Death –Valley waar je voldoende water, proviand en benzine moeten hebben want er is uren niks te krijgen.

De helse tocht door Death-Valley.

Dachten wij dat het in Las-Vegas  warm is moet je door de woestijn rijden. De indianen noemden dit stuk land het land waar de bodem in brand staat(Tomesha). Deze plek heeft de hoogste gemiddelde temp ter wereld, in 1913 was het 57 graden in de schaduw. De plek bestaat uit rotsen, bergen, canyons en zoutvlaktes en zand. Er werd hier in 1873 borax gevonden. Het delven werd in 1880 door chinezen  gedaan en moest 265 km vervoerd worden naar een station. Borax noemde ze ook wel het witte goud. We zijn ook nog bij Saltkreek uitgestapt waar een karpersoort en een blauwe reiger kunnen leven. Een wandeling van een kwartier is bijna niet te doen. Ook nog uitgestapt bij Sand Dunes, dit lijkt meer op een woestijn die wij in gedachten hebben, door het zand, wel opletten dat je je voeten niet verbrandt. Nu nog 300km naar Bakersfield waar we zullen overnachten. In deze omgeving zijn weinig steden dus moeten we het echt verderop zoeken. Onderweg bij een mexicaans heerlijke taco’s gegeten. Het is een lange rit rond half 8 zijn we bij ons hotel. Dit was echt een dagje rijden het is lang er is veel te zien, maat toch af en toe balen. Onderweg zie je verlaten dorpjes, enkele huizen grote huizen is het vergane glorie? De vraag is hoe leven deze mensen en waarvan?

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer